Opis
INFORMACJE DODATKOWE
Ikona świętego Eliasza ręcznie pisana zgodnie z kanonem bizantyjskim.
- Rozmiar – 25 x 25cm
- Technika: tempera jajowa (emulsję służącą do malowania tworzy żółtko z białym winem połączone z roztartymi pigmentami mineralnymi)
- Materiał: deska lipowa,
- szpongi, czyli poprzeczne kawałki drewna umieszczone z tyłu deski w celu jej wzmocnienia
- lewkas (deska pokryta jest gruntem wykonywanym na bazie kredy szampańskiej i kleju króliczego)
- kowczeg (wgłębienie w środkowej części przedniej strony deski)
- ikona zabezpieczona jest kilkoma warstwami oleju twardoschnącego.
- złoto na kowczegu i na aureoli
Zobacz: „JAK POWSTAJE IKONA?”
WZÓR I HISTORIA
Fresk św. Eliasz (monaster Gračanica)
Fresk przedstawiający św. Eliasza w Monasterze Gračanica to jedno z wybitnych dzieł serbskiego malarstwa sakralnego z okresu średniowiecza. Znajduje się w cerkwi Zaśnięcia Matki Bożej, głównej świątyni klasztoru wzniesionego na początku XIV wieku za panowania króla Stefana Milutina. Freski wykonane zostały około 1320 roku przez anonimowych mistrzów szkoły bizantyjskiej, odznaczających się doskonałym opanowaniem formy i wyrafinowaną kolorystyką.
Święty Eliasz ukazany jest w surowym, prorockim ujęciu – z długą brodą, głęboko osadzonymi oczami i skupionym spojrzeniem. W Gracanicy może być częścią większego cyklu starotestamentowego lub przedstawiony indywidualnie jako przykład męża bożego, mistyka i ascety, co odzwierciedla duchową surowość monastycyzmu.
Fresk ten, podobnie jak inne dzieła z Gracanicy, łączy elementy klasycznej bizantyjskiej estetyki z lokalnym stylem serbskim. Postać Eliasza jest pełna ekspresji, a jego obecność w dekoracji klasztornej podkreśla rolę proroków jako zapowiedzi Nowego Testamentu i duchowych wzorców dla mnichów.
